Çocukken Yaptığımız Minik Dolandırıcılıkları Gözümüzün Önünde Canlandıran Sevimli Hikaye

-

Çocukken çoğumuz böyle şeyler yapmışızdır... Ferhan Night'ın çocukluk hikayesini adeta geçmişe dönerek okuyoruz :)

1. 

2. 

3. 

4. 

5. 

6. 

7. 

8. 

9. 

10. 

11. 

12. 

13. 

14. 

15. 

16. 

17. 

18. 

19. 

20. 

21. 

22. 

23. 

24. 

25. 

26. 

27. 

28. 

29. 

30. 

31. 

😎😎

A post shared by Onedio Goygoy (@goygoyonedio) on
Bu içerik tamamen eğlence amaçlı üretilmiş olduğundan kullanılan görsel ve metinler haber değeri taşımamaktadır.


BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
_birdoost_

'reis be'den sonrasını okumadım

gulsah-g

Mal (Kusura bakma kardeş ama yazmazsam çok içimde kalıcaktı)

gulbahar

Katılıyorum

gulbahar

bi dakka ya🙂😶😐🤔😮😯😖

ali-ozdemir

kelp ibin kelp :)

ntyz

bizimkiler de çikolata yemeyelim diye eve almazlardı para da vermezlerdi . ben de tüm tokalarımı , oyuncaklarımı gazete kağıdının üstüne tek tek koyup kaldırımda satmıştım . ticari zeka müthiş tabi o yaşa göre . bi kere de -yine para vermiyorlar tabi - 2.500 lira bulmuştum evde koşa koşa bakkala gittim , dedi bu paraya çikolata olmaz sakız al ; heee demek olmaz bakkal amca sen görürsün şimdi dedim , parayı dükkanın içine fırlatıp kapı ağzında duran çikolatalardan da avuçlayıp koşarak çıktım . adam nasıl bir beddua ettiyse düğün konvoyuna denk geldim , konvoydan bir araç çarptı tabi , 1 hafta yürüyemedim. nalet bakkal amca , vereydin çikolatayı nolurdu ....

uranuste

Ya babasının hatası. Çocuk kaç yaşında olursa olsun eline para verip bişey almaya gönderilmez. Benim babam hiç göndermezdi. Yazık dayak çok kötü bişey ya. Şuan gülse bile travma yani içi acımıştır. Çocukken insan çok etkileniyor.

birinci-tekil-birey

70'lerin sonu.İzmir'den Akhisar'a (Manisa) gidiyoruz yaz zamanı. Bir çoğunuz bilmez. Çizgi romanlar vardı (teksas, tom miks, kızılmaske, mister no, zagor vs)İzmir'den Akhisar'a gidince ben Haziran sayısını bitirmiş oluyordum. Akhisar’da henüz Nisan sayısı okunmuş oluyordu. Kitapların tanesi 1,75 TL idi. Monopol piyasa olarak ben 2,5 TL kiraya verip 10 TL ye kitap satıyorum. Bir arkadaş geldi, satın almak istedi. Temiz alışveriş. 10 lirayı aldım kitabı sattım. Akşam çocuk anasıyla kapıya dayandı. Anası babaanneme diyor ki : “Hocanım, torunun oğlumun 10 lirasını almış” Babanne 50 sene öğretmenlik yapmış bu lafı yedirir mi?Çıkardı 10 lira tosladı kadına. Sonrası çok acı.Üzerimden sırasıyla babaannem, peder, valide geçtiler. Hani böyle tekmeli tokatlı hortumlu takunyalı filan. Kitap gitti gider.10 lira babaanneye kaçar. Ben bi araba sopa yer. Bir hafta kitabı alan elemanı aradım. Sıkıştırdım bi köşede. Ben de buna daldım. Bir gram acıdıysam adam değilim. İyi düzledim. :)

Görüş Bildir