Yargıtay'dan Emsal 'İmza' Kararı: Fabrikadaki Usta Şirketin Ortağı Olacaktı
Yargıtay, milyonlarca çalışanı ilgilendiren emsal karara imza attı. Sayfalar dolusu sözleşmelerde her yaprağın tek tek imzalanıp kaşelenmesinin hukuki bir zorunluluk olup olmadığı tartışması, sonuca bağlandı. Yargıtay, son sayfanın usulüne uygun imzalanmış olmasının, sözleşmenin geçerliliği için yeterli olduğunu hükmetti.
Fabrikadaki usta, şirketin ortağı olacaktı. Sözleşmede her sayfaya imza atmaması nedeniyle satış gerçekleşmedi.
Milyon liralık davanın fitili, bir fabrikada usta olarak çalışan personelin işverenle yaptığı özel bir anlaşmayla ateşlendi. İddiaya göre usta, aylık maaşının yanı sıra çalıştığı fabrikanın belirli bir bölümünün mülkiyetini (bağımsız bölümünü) devralmak üzere şirket yetkilileriyle el sıkıştı. Taraflar, bu anlaşmayı detaylı bir iş sözleşmesine dökerek imza altına aldı. Ancak taahhüt edilen süre dolmasına rağmen fabrika payının devri gerçekleşmeyince, mağdur olduğunu belirten usta konuyu yargıya taşıdı.
Davalı şirket ise mahkemede şaşırtıcı bir savunma yaptı. Sözleşmenin sayfalarca sürdüğünü belirten şirket avukatları, her bir sayfada şirket yetkilisinin imzasının ve kaşesinin yer almadığını, bu eksiklik nedeniyle yapılan gayrimenkul satış vaadinin hukuken geçersiz olduğunu öne sürdü.
Yerel mahkeme "İmza yok" dedi, Yargıtay oy birliğiyle bozdu.
İlk derece mahkemesi, şirketin bu savunmasını haklı bularak sözleşmenin her sayfasında imza bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve satışın iptaline karar verdi. Karar taşındığı Bölge Adliye Mahkemesi (İstinaf) tarafından da onanınca, hakkını aramaya devam eden işçi konuyu temyiz ederek Yargıtay’a götürdü.
Dosyayı titizlikle inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, ticaret ve iş hayatındaki bürokratik süreçleri kolaylaştıracak tarihi bir karara imza attı. Yüksek mahkeme, sözleşmenin sayfalarının birbirini takip ettiği, metin bütünlüğünün bozulmadığı durumlarda son sayfaya atılan imza ve kaşenin tüm metni bağlayıcı kıldığını belirtti.
"Son sayfadaki imza ve kaşe bağlayıcıdır."
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, emsal nitelikte bir karara imza attı. İş sözleşmesinin her sayfasında imza bulunmasının zorunlu olmadığı son sayfadaki imzanın sayfaların birbirini takip ettiğinin anlaşılması halinde bağlayıcı olduğu belirtildi.
Kararda şu ifadeler yer aldı:
'Dosya içeriğine göre belirsiz süreli iş sözleşmesi ile birlikte davacıya ücret dışında 250 bin TL tutarında hizmet bedeli ödenmesi kararlaştırılmış; bu bedelin karşılığında iş sözleşmesinde belirtilen adreste yer alan bağımsız bölümün işçiye devri konusunda anlaşma yapılmıştır. Sözü edilen iş sözleşmesinin bütün sayfaları davalı işverence imzalı olup son sayfada ayrıca davalı şirketin kaşesi de yer almaktadır.
İş sözleşmesinin tüm sayfalarının imzalı olması karşısında; mahkemelerce, son sayfa dışındaki sayfalarda davalı işverenin kaşesi olmadığı gerekçesiyle talep konusunun dayanağını teşkil eden sözleşme hükmüne değer verilmemesi doğru olmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması, İş Mahkemesi hükmünün bozulmasına oy birliği ile karar verildi.’'
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!






Yorum Yazın