SANAT

Krallık zaten başlı başına saçma bir sistemken, bir de bunu iyice deli hale sokmak ancak kralların başarabileceği bir iş.

17 Nisan’da hayatını kaybeden Kolombiyalı yazar Gabriel García Márquez, yalnızca ortaya koyduğu yapıtlarla değil hayatı ve kişiliğiyle de dünya edebiyatının en önemli yazarlarından biriydi. İşte Nobel ödüllü Márquez hakkında bilmeniz gereken on şey:Ona göre hukuk okumaktan daha önemli şeyler vardı.Bogotá’daki Colombia Üniversitesi’nde hukuk öğrenimine başlayan Márquez, mezun olmadan okuldan ayrılarak gerçek tutkusunu kovalamaya başladı.Birçok büyük Latin Amerikalı yazar gibi o da kariyerine gazeteci olarak başladı.Márquez, gazeteci olmasına rağmen ses kayıt cihazlarından nefret ediyordu. 1981’de Paris Review’a verdiği bir röportajda not alma sistemini şöyle açıkladı: “Sorun şu ki röportajın kayıt altına alındığını bildiğiniz anda tavrınız tamamen değişiyor. Kişisel olarak ben hemen savunmaya geçiyorum örneğin. Bir gazeteci olarak ses kayıt cihazlarını kullanmayı hâlâ öğrenemediğimizi düşünüyorum. Bence en iyi yöntem, gazetecinin herhangi bir not almadan yaptığı uzun sohbet. Sonrasında ise gazeteci, konuşmadan aklında kalanları hatırlayıp hissettiklerinin bir izlenimini yazabilir; kullanılan sözcükleri tam olarak hatırlaması şart değil. Bir başka kullanışlı yöntem ise not almak ve sonra bu notları, röportaj yapılan kişiye mümkün olduğunca sadık kalarak yorumlamak. Kayıt cihazlarıyla ilgili asıl sorun, röportaj yapılan kişiye sadık kalmaması, çünkü konuşma sırasında bir pislik olduğunuz zamanlarda bile kaydetmeyi sürdürür.Büyükannesinden etkilendi.1965’te ailesiyle yaptığı bir tatilden eve dönerken Gabriel García Márquez bir aydınlanma yaşadı: “Hikâyelerimi, büyükannemin kendi hikâyelerini anlattığı gibi anlatmalıyım.” Eve geldiğinde masanın başına oturdu ve tek bir gün bile sektirmeden çalışarak Yüzyıllık Yalnızlık’ı bitirdi.Kuşakdaşları tarafından her zaman sevildi.“Büyülü gerçekçilik” akımının bölgedeki en önemli savunucularından olan Márquez, aynı kuşaktan edebiyatçıların her zaman övgüsünü kazandı. Şilili şair Pablo Neruda, Time’a yaptığı açıklamada Yüzyıllık Yalnızlık’ın, “Cervantes’in Don Quijote’sinden beri İspanyolca’daki en önemli ürün” olduğunu belirtti.Márquez, Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan sekiz Latin Amerikalı yazardan biri oldu.Açıkçası Nobel Edebiyat Ödülü alması onu oldukça korkuttu. Kolombiya’da yayımlanan El Tiempo’ya göre 20 Ekim 1982’de ödülü kazandığını bildiren telefonu aldığında baştan aşağı titremeye başladı ve evde yalnız kalmamak için arkadaşı Alvaro Mutis’in evine gitti. Mutis onu o durumda gördüğünde karısıyla tartıştığını düşündü. “Daha da kötü,” diye cevap verdi Márquez. “Bana Nobel ödülü verdiler.”Nobel ödüllü bir başka Latin Amerikalı yazar Mario Vargas Llosa ile büyük bir anlaşmazlık yaşadı.Perulu yazar Llosa, Mexico City’de bir sinemada Márquez’in yanına geldi ve suratına bir yumruk attı. Bir dedikoduya göre eskiden iyi arkadaş olan ikili, siyasi bir mesele sebebiyle tartıştı. Ancak olaydan sonra Márquez’in morarmış gözünün bir fotoğrafını çeken fotoğrafçı Rodrigo Moya, anlaşmazlığın nedeninin Vargas Llosa’nın karısı olduğunu söyledi.Fidel Castro’yla arkadaştı.Márquez sol eğilimli siyasal düşünceleri olan bir yazardı, Fidel Castro’nun yakın arkadaşıydı ve 1960’larda Küba hükümetinin denetimindeki Prensa Latina’da çalıştı.Onlarca yıl boyunca Amerika’ya girişi engellendi.New York Times’a göre Amerikan hükümeti Márquez’e vize vermeyi otuz yıl boyunca reddetti. Bunun büyük olasılıkla en büyük nedeni, Márquez’in Washington’a karşı olan hükümetlere verdiği destek ve Fidel Castro’yla olan arkadaşlığıydı. Eski ABD başkanı Bill Clinton, yasağı doksanların ortalarında kaldırdı.Yarım yüzyıldan uzun bir süre aynı kadınla evliydi.Gabriel García Márquez, Mercedes Barcha’yla 1958’de evlendi.İspanyolca kitap satışında yalnızca İncil’i geçemedi.Yalnızca İncil, İspanyolcada Gabriel García Márquez’in kitaplarından daha çok sattı.Kaynak: Huffington Post

Tarihe ilgi duyanlar bu galeriyi kesinlikle izlemelidir :D

1986 doğumlu fotoğrafçı Gray Malin’in gökyüzünden çektiği sahil fotoğrafları görsellikleriyle ve ilginçlikleriyle bir hayl ilgi çekici. Bir oyun ya da maketten çekilmiş hissi veren rengarenk fotoğraflar, görülmeye değer.Devamı: http://www.uplifers.com/pazar-kesifleri-gokyuzunden-sahiller/#ixzz36DENfC3K

Dünyanın en ünlü isimlerine, oyunculara, futbolculara, teknik direktörlere yöneltilmiş bu soru. Kimisi çocukken en sevdiği kitabı söylemeyi tercih etmiş, kimisi klasiklerden vermiş yanıtını. Şaşıracağız yanıtlar da var listede. Örnekse, bir futbolcunun en sevdiği kitabın İlyada olduğunu tahmin eder miydiniz? 1     Barack Obama – Song of Solomon, Toni Morrison 2     Stephen King – Sineklerin Tanrısı, William Golding 3     Kate Winslet – Therese Raquin, Emile Zola 4     Tom Clancy – Denizler Altında 20 000 Fersah, Jules Verne 5     Dermot O’leary – The Bottoms, Joe R. Lansdale 6     James Nesbitt – Çavdar Tarlasında Çocuklar, J. D. Salinger 7     George Clooney – Savaş ve Barış, Tolstoy 8     Sir Micheal Caine – Hayatın Kaynağı, Ayn Rand 9     Martin Sheen – Karamazov Kardeşler, Dostoyevski 10   Steve Coogan – Tristram Shandy Beyefendi’nin Hayatı, Laurence Sterne 11   Rob Brydon – Bütün Eserleri, Dylan Thomas 12   Emma Thompson – Odysseia, Homeros 13   Alec Baldwin – Bülbülü Öldürmek, Harper Lee 14   Will Smith – Simyacı, Paulo Coelho 15   Chevy Chase – Moby Dick, Herman Melville 16   Steven Spielberg – Son Mohikan, James Fenimore Cooper 17   Anne Hathaway – Gizli Bahçe, Frances Hodgson Burnett 18   Jim Carrey- Suç ve Ceza, Dostoyevski 19   Pierce Brosnan – Gazap Üzümleri, Steinbeck 20   Mel Gibson – 1984, George Orwell 21   Sir Alex Ferguson – Hazine Adası, Robert Louis Stevenson 22   Tom Hanks – Soğukkanlılıkla, Truman Capote 23   Jose Mourinho – İncil 24   Daniel Radcliffe -  Usta ile Margarita, Mihail Bulgakov 25   Owen Wilson – Huckleberry Finn’in Maceraları, Mark Twain 26   Natalie Portman – The Diary of a Young Girl, Anne Frank 27   John Travolta – Airport, Arthur Hailey 28   Robert Green – İlyada, Homeros 29   Wayne Rooney – Harry Potter ve Felsefe Taşı, J. K. Rowling 30   Matt Damon – A People’s History of the United States, Howard Zinn