Matematikte Takılıp Kalan Çocukların Beyninde Stanford Araştırmacıları Bir Fark Buldu
Stanford Üniversitesi'nden bir ekip, matematikte kalıcı zorluk yaşayan çocukların beyninde neler olduğunu inceledi. Çalışmayı Oliver Lasnick ve meslektaşları yürüttü ve sonuçlar JNeurosci dergisinde yayımlandı. Araştırmaya 8-10 yaş arasındaki 68 çocuk katıldı. Ekip, çocukların bir problemi çözmeden önce verdiği karara baktı.
Sayıları bilmek yetmiyor.
Ekip, 8-10 yaş arasındaki 68 çocuğun matematik problemlerine nasıl yaklaştığına, farklı stratejileri ne kadar etkili kullandığına ve bunun beyin aktivitesiyle ilişkisine baktı. Bir problemi çözmek için sayıları ve aritmetik bilgileri bilmek yetmiyor, çocuğun hangi yaklaşımın en iyi sonuç vereceğine de karar vermesi gerekiyor. Cevabı bulmak için tek tek saymak da mümkün, tanıdık bir matematiksel ilişkiye dayanan daha verimli bir yöntem kullanmak da. Gelişimsel diskalkulisi olan çocuklar, olmayan akranlarına göre bu stratejileri kullanmakta genel olarak daha az etkiliydi. Bir yöntemden diğerine geçmeleri daha uzun sürdü ve problemin zorluk düzeyi değiştiğinde uyum göstermekte geride kaldılar. Problemler zorlaştıkça doğru stratejiyi fark etmek giderek daha belirleyici hale geliyor.
Zamanla da düzelmedi.
Bir diğer fark, zamanla daha iyi strateji seçmeyi öğrenmede ortaya çıktı. Diğer çocuklar uygun yaklaşımı seçmekte giderek daha başarılı oldu. Gelişimsel diskalkulisi olan çocuklarda aynı ilerleme görülmedi. Bu durum, zorluğun yalnızca hesap yapmayla sınırlı olmayabileceğine işaret ediyor. Çocuklar bir probleme nasıl yaklaşacaklarına karar verirken de zorlanıyor olabilir.
Beyin aktivitesinde fark var.
Araştırmacılar bu davranış farklarının arkasında ne olduğunu anlamak için beyin aktivitesine de baktı. Belirli bir beyin sistemindeki aktivite, gelişimsel diskalkulisi olan çocuklarla strateji seçmekte ve kullanmakta daha başarılı çocuklar arasında farklılaştı. Bu örüntüler ilgisiz farklar olmadı, çünkü çocukların ne kadar etkili saydığını ve problem çözerken yaklaşımlar arasında ne kadar iyi geçiş yaptığını da öngörebiliyordu. Bulgular, matematiğin ötesine uzanan dikkat, bellek ve bilişsel esneklik gibi becerilerin önemine işaret ediyor. Bilişsel esneklik, koşullar değiştiğinde düşünceyi ya da davranışı uyarlayabilmek anlamına geliyor. Yürütücü işlevler olarak adlandırılan bu beceriler, bilgiyi düzenlemeye, bir göreve odaklanmaya, önemli ayrıntıları akılda tutmaya ve işe yaramayan bir plandan vazgeçmeye yardımcı oluyor.
Her çocukta aynı sorun yok.
Stanford ekibinin bulguları, yürütücü işlevlerle ilgili zorlukların diskalkulinin gelişimine katkıda bulunabileceğini düşündürüyor. Gözlenen bağlantılar ise beyin aktivitesindeki farkların durumu doğrudan yarattığını kanıtlamıyor. Araştırmanın önemli bir sonucu, gelişimsel diskalkulinin etkilenen her çocukta aynı basit sorundan kaynaklanmaması. Farklı çocuklar, birbiriyle etkileşen birden fazla zihinsel süreçte zorluk yaşıyor olabilir. Lasnick de çalışmanın diskalkulideki bireysel farklılığı vurguladığını ve bozukluğun birden fazla süreçteki bilişsel ve sinirsel işlev bozukluğunu yansıttığını belirtiyor. Çocuğun doğru cevabı bulup bulmadığının ötesine bakmak, bu çocukları belirlemek ve desteklemek için daha iyi yöntemler geliştirilmesine katkı sağlayabilir. Bunun için çocukların nasıl strateji seçtiğini, zorlaşan problemlere nasıl uyum sağladığını ve matematiğin zihinsel taleplerini nasıl yönettiğini anlamak gerekiyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
İlginizi çekebilir:
Yorum Yazın