Karlofça Antlaşması Hakkında Bilgiler

Duraklama döneminin bitişi ve Gerileme Dönemi’nin başlangıcı olarak sayılan Karlofça Antlaşması, 26 Ocak 1699’de; Osmanlı ile Kutsal Roma-Cermen İmparatorluğu adıyla anılan İttifak devletleri (Avusturya, Venedik ve Lehistan) arasında; bugünkü Sırbistan’ın sınırları içinde yer alan Sremski Karlovci adlı küçük bir kasabada imzalanmış olan bir barış antlaşmasıdır. Görüşmeler esnasında, barış müzakereleri tarihinde bir ilk olarak, yukarıda belirttiğimiz taraflar yuvarlak bir masa etrafında bir araya geldi. Müzakerelerin yapıldığı büyük çadıra giriş dört büyük kapıdan sağlanıyordu ve giriş protokolünde öncelik sağlanmamış olması eşitlik getirmekteydi. Antlaşma sonrası Türklerin giriş yaptığı kapıya “bir daha girilmesin” denilerek duvar örülür. Karlofça Osmanlı İmparatorluğu’nun batıda büyük çapta toprak kaybettiği ilk antlaşma olarak tarihe geçer.

Atılan imzalar sonrası; Banat ve Temeşvar bölgesi hariç, bütün Macaristan ve Erdel Prensliği Avusturya’ya, Ukrayna ve Podolya Lehistan’a, Mora ve Dalmaçya kıyıları Venediklilere kaldı. Ruslar ele geçirdikleri Azak Kalesi’nin dışında, ele geçirmeyi planladıkları Kerç Kalesi’ni de istediğinden, masada kendileri ile bir sulh protokolü imzalanamadı. Ancak Ruslarla da iki yıllık bir ateşkes üzerinde anlaşıldı. Süresi 252 yıl olarak belirlenen Barış antlaşması, ertesi yıl imzalandı. Garantör devleti de Avusturya olmuştur.

Bu antlaşmaya dair ilkleri şu şekilde özetleyebiliriz

2. Viyana Kuşatması’nın başarısızlığı sonucu toplanan Haçlı Kuvvetlerinin Osmanlı’yı bozguna uğratmaları sonucu imzalanan antlaşmadır. Macaristan, Lehistan gibi büyük topraklar elden çıkar, Osmanlı sonraki 232 yıl boyunca savunmada kalacaktır. Sakarya Muharebesi ile bu durum son bulur.

Tüfekli Avusturya piyade askerinin Osmanlı’nın vurucu gücünü oluşturan sipahilere karşı üstünlüğü; bu savaşların Osmanlı aleyhine sonuçlanmasında etkendir. Osmanlı’nın imzaladığı Latin harfli ilk anlaşma metnidir.