1800'lerde Getirilen Keçiler Adayı Felakete Sürükledi: 79 Bin Keçiyi Yok Etmek Zorunda Kaldılar
Galapagos Adaları'na 1800'lerde getirilen keçiler zamanla adaların ormanlarını ve bitki örtüsünü yiyip bitirdi. Ekvador'a bağlı adalardan Santiago'da yürütülen dev bir operasyonla keçiler, domuzlar ve eşekler tamamen temizlendi. Sonuç ise yıllar içinde adanın bitki örtüsüne yansıdı.
Ayrıntılar haberimizde.
Keçiler 13 adaya bırakıldı, ormanları yok edip erozyona yol açtı.
Galapagos'a ilk kez 1800'lerde getirilen keçiler, zamanla adaların 13'üne bırakıldı. Yabanileşen keçiler aşırı otlatmaya, ormanların tahrip olmasına ve erozyona yol açtı. 1997'ye gelindiğinde küçük adaların beşinden keçiler temizlenmişti, ancak Pinta, Santiago, insanların yaşadığı beş ada ve küçük bir adacıkta hâlâ keçi vardı.
Bunun üzerine Charles Darwin Vakfı ile Galapagos Milli Parkı Müdürlüğü, 1997'de Isabela Projesi'ni başlattı. Hedef, Isabela'nın kuzeyindeki, Santiago'daki ve Pinta'daki büyük istilacı memelileri tamamen yok etmekti. Proje, korunan bir alanda yürütülen dünyanın en büyük ve en iddialı ekosistem onarım projesi olarak tanımlanıyor.
Santiago'da 4,5 yılda 79 binden fazla keçi adadan temizlendi.
58 bin 465 hektarlık Santiago, Isabela'ya geçmeden önce ikinci ve daha büyük deneme alanı olarak kullanıldı. Çalışmalar yerden avla başladı. Ada, Isabela Projesi'nden on yıldan uzun süre önce başlatılan ve 18 binden fazla domuzun ortadan kaldırıldığı programın ardından 2004'te domuzlardan arındırılmış ilan edildi.
Keçilerde ise 4,5 yılda 79 binden fazla hayvan temizlendi ve bunun maliyeti 6,1 milyon doları buldu. Keçilerin çoğunu temizlemek hayvan başına 10 ila 100 dolara mal olurken, son kalan keçilerde bu rakam hayvan başına 10 bin doları aştı. Son bin keçiyi temizlemek 1,5 yıl sürdü ve 2 milyon dolara mal oldu.
Saklanan son keçileri, boyunlarına verici takılan 'Judas keçileri' ele verdi.
Keçiler sürü halinde yaşayan hayvanlar. Ekipler bu özellikten yararlanarak kısırlaştırılmış ve boyunlarına radyo verici takılmış keçileri doğaya saldı. Bu keçiler kendiliğinden kalan sürülerin yanına gidiyordu; böylece saklanan hayvanların yeri tespit edilebiliyordu. Santiago'da bu amaçla 200'den fazla 'Judas keçisi' kullanıldı.
Operasyonda dönemin en yeni teknolojileri de devredeydi. Helikopterle havadan avlanma ve coğrafi bilgi sistemleriyle takip, keçilerin hızlı ve verimli şekilde temizlenmesini sağladı. 2006'ya gelindiğinde Santiago'da keçi, domuz ve eşek kalmamıştı.
Keçiler gidince adanın bitki örtüsü hızla toparlandı.
Keçilerin bıraktığı kütüklerden küçük ağaçlar yeniden filizlenmeye başladı. Yayla çalıları, orman ağacı fideleri, kaktüsler ve adaya özgü başka türler çoğaldı. Galapagos su tavukları da yaylalarda yeniden bolca görülmeye başladı. Neslinin tükendiğinden korkulan ve adaya özgü olan Scalesia atractyloides ağacı o kadar hızlı toparlandı ki tehlike sınıfının düşürülmesi önerildi.
Ancak keçilerin gidişinin istenmeyen bir sonucu da oldu. Santiago'nun yaylalarının büyük bölümünü bu kez dışarıdan getirilmiş böğürtlen çalılıkları sardı. Bu istilacı bitkiyi kontrol altına almak için çalışmalar sürüyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
İlginizi çekebilir:
Yorum Yazın