Yarasaları Kurtarmak İçin Çöllere Agav Dikiyorlar
Kuraklık yüzünden yarasalar besin bulmak için her zamankinden daha kuzeye uçuyor.
Meksika uzun burunlu yarasası her yaz Meksika'dan ABD'nin en güney bölgelerine göç ediyor. Agav bitkilerinden ve sinek kuşu yemliklerinden alınan DNA örnekleri, yarasaların New Mexico'da bilinen yuvalarının yaklaşık 160 kilometre kuzeyine kadar ulaştığını gösterdi.
Bat Conservation International'dan Kristen Lear, kuraklığın vurduğu bölgelerde agavların eskisi kadar çiçek açmadığını belirterek 'Bu yarasaların başka yerlerde sağlıklı agav kaynakları aradığını düşünüyoruz' dedi. Tür, 1988'de ABD'nin nesli tehlike altındaki türler listesine alındı ve bugün 10 binden az bireyin kaldığı tahmin ediliyor.
Yarasalar nektar yerken tüylerine yapışan polenleri bir sonraki bitkiye taşıyor.
Agavların çoğu ömründe yalnızca bir kez çiçek açıyor ve tohum verdikten sonra ölüyor. Çiçekler havanın serin olduğu gece saatlerinde açılıyor, uzaktan fark edilen güçlü bir koku yayıyor. Uzun burunları ve dilleri sayesinde bu yarasalar, çiçeğin derinlerindeki nektara ulaşabiliyor.
Yabani agavlar için yarasalar, üremenin en önemli yollarından biri. Yarasaların ziyaret ettiği bitkiler, ziyaret etmediği bitkilere göre yaklaşık 3 bin kat fazla canlı tohum üretebiliyor.
2018'den bu yana iki ülkede yaklaşık 185 bin agav dikildi.
Araştırmacılar ve gönüllüler, 'nektar koridoru' adını verdikleri hat boyunca çalışıyor. Toplanan tohumlarla yeni bitkiler yetiştiriliyor; fideler öncelikli bölgelere dikilmeden önce birkaç yıl fidanlıkta kalabiliyor. DNA örneklemesi ve agav taramaları için çiftlik sahipleri, yerel topluluklar ve devlet kurumları dahil 100'den fazla ortakla birlikte çalışılıyor.
İşin zor yanı, iki türün de yavaş çoğalması. Yarasalar yılda yalnızca bir yavru doğuruyor, agavların çiçek açması ise 10 yılı bulabiliyor. Lear, 'Nüfusların kısa sürede büyük ölçüde toparlanmasını beklemek mümkün değil' diye konuştu.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!





Yorum Yazın