Ya Sen, Öğretmenim?
Sevgili Meslektaşım,
Ara tatile yaklaşırken belki sen de geride kalan haftaları düşünüyorsun.
Yetiştirdiğin konuları,
okuyamadığın kitapları,
bir türlü ulaşamadığını hissettiğin öğrencilerini…
Bir öğrencinin gözlerindeki anlama sevincini hatırlarken, başka bir sınıfta neden işe yaramadığını düşündüğün bir etkinlik aklına geliyor.
Öğretmenlik biraz da böyle:
Başkalarının öğrenmesine eşlik ederken kendi öğrenme yolculuğumuzla da karşılaşıyoruz. Çünkü öğretmenlik ömür boyu sürecek bir öğrenciliktir.
Bu kısa molaya çıkmadan önce sana bir kitap önermek istiyorum: Carol Dweck’in Mindset adlı, Türkçede Aklını En Doğru Şekilde Kullan başlığıyla yayımlanan kitabını. Kitabı okurken öğrencilerin kadar kendini de düşünmeni isterim.
Bir ders istediğin gibi gitmediğinde kendine ne söylüyorsun?
Yeni bir yöntem karşısında zorlandığında yeniden denemeye alan açıyor musun?
Öğrencilerine tanıdığın öğrenme hakkını kendine de tanıyor musun?
Dweck’in gelişen zihniyet yaklaşımı, yeteneklerimizi ve yapabileceklerimizi değişmez kabul etmek yerine, öğrenmeyle gelişebileceğimizi düşünmeye davet ediyor. Öğretmenlik açısından bu davet, gündelik dilimizde bile karşılık bulabilir: “Bu sınıfta hiçbir şey işe yaramıyor” dediğimiz bir anda durup “Henüz uygun yolu bulamadım; başka ne deneyebilirim?” diye sorabiliriz.
Elbette yalnızca “Daha çok çalış” demek yeterli değil. Bazen öğrencinin başka bir stratejiye, daha açık bir geri bildirime, zamana ya da desteğe ihtiyacı vardır. Bizim de öyle. Bir meslektaşımızla konuşmak, yardım istemek, uyguladığımız yöntemi değiştirmek gelişimin bir parçasıdır.
Belki bu ara tatilde, kendini yargılamadan geride kalan haftalara bakabilirsin.
Seni sevindiren küçük bir gelişmeyi hatırlayabilirsin.
Zorlandığın bir deneyimi, mesleki yeterliliğin hakkında son söz olarak görmek yerine, dönüşte üzerinde çalışabileceğin bir soru olarak yanında taşıyabilirsin.
Kitabı da bu sorulara eşlik edecek bir okuma olarak öneriyorum. Her sayfadan sınıfta uygulanacak bir etkinlik çıkarman gerekmiyor. Bazen kendi kendine söylediğin bir cümleyi fark etmek bile okumaya değer.
Ve lütfen bu molada dinlenmeye de yer aç. Bir süredir ertelediğin yürüyüşe, sevdiklerinle uzun bir sohbete, hiçbir şeyi yetiştirmeye çalışmadığın bir sabaha… Tatilin her anını verimli geçirmek zorunda değilsin.
İyi ara tatiller, sevgili meslektaşım. Kendine de öğrencilerine gösterdiğin anlayışla yaklaş.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!

