Bu içerik Onedio üyesi kullanıcı tarafından üretilmiş, Onedio editör ekibi tarafından müdahale edilmemiştir. Siz de Onedio’da dilediğiniz şekilde içerik üretebilirsiniz.

Yoksulluk da Sevilir Mi?

 > -
3 dakikada okuyabilirsiniz

Yoksulluk da Sevilir Mi?

Ustalık dönemi şiirinde kimbilir kendini nasıl bir noktaya taşıyacaktı Muzaffer Tayyip Uslu... Çok genç yaşta hayatını kaybetmesi nedeniyle, bunu asla bilemeyeceğiz.

Zonguldak’ta bir ocak. Yerin bilmem kaç yüz metre altında bir maden ocağı. Bu öyle bir hammadde ki, insana yaşaması için ihtiyaç duyduğu hemen her şeyi veriyor. Havayı, suyu, tende gözenek gözenek açılan aşkı. Aradan yaklaşık yetmiş yıl geçmiş. Madende battıkça batmış derine. Ta ki bir sinemacı, Yılmaz Erdoğan onu olduğu yerden çekip çıkarana kadar. Çıkarıp da izleyicinin ve okurun kalbine saplayana kadar. Zonguldaklı şair Muzaffer Tayyip Uslu, Kelebeğin Rüyası filmiyle birlikte ilk ve tek kitabı ile okuruyla buluştu. Hep aynı zamanda geçiyor şiirleri, bu zaman kitaba da ismini veriyor: Şimdilik.

Erken ölenlerin hali var onda. Yüzü hep gülüyor, kendi alemine dalıp giden insanları, mavi gökyüzünü, hayatı, mesela evinin yolunu şaşırmasını ya da bir siyah başörtüyü seviyor. İnsan sevmeyi istemeyegörsün, sevdiğin kızın kocaya kaçışından bile gülümseyerek bahsedebilir. Muzaffer Tayyip Uslu da öyle yapıyor. Şiirine etrafındaki tüm insanları, gözün görebildiği her imgeyi dahil ediyor. Onun perspektifinden bakınca gerçekçi anlatımı gerçek olamayacak naiflikte bir masala dönüşüyor. Necatigil’in dediği gibi, şair “yaşamındaki acılara rağmen, gizli bir üzgünlük içinde yaşamanın güzelliğini yazıyor.” Yüce bir dil ustası olmaktan uzak, öyle bir iddiası da yok. Yazarlık yolculuğunun en başında, hiçbir yol ayrımına düşemeyecek kadar az yaşıyor. Yine de israf etmiyor, her güne on şiir sığdırmıyor, zamanını, kelimelerini, şiiri ekonomik kullanıyor. Bu nedenle 24 yaşında vefat ettiğinde geride bir küçücük şiir destesi bırakıyor ve bu deste lisede öğrencisi olduğu Behçet Necatigil tarafından inceleniyor, Necati Cumalı tarafından ise kitaplaştırılıyor.

Zonguldak onu hiçbir zaman unutmuyor. Zonguldaklı olmanın bir gereği de Muzaffer Tayyip Uslu ve onunla neredeyse aynı kaderi paylaşan can arkadaşı şair Rüştü Onur’u tanımak, şiirlerini bilmek. Yaşarken birbirinden ayrılmayan bu iki dost, şiir sohbetlerinde, okuma günlerinde onları hatırlayan genç dimağlar sayesinde soğuk ve dalgın Zonguldak akşamlarına konuk oluyor. Birkaç gazeteci ondan söz ediyor, birkaç araştırmacı şiirlerini inceliyor. Böylece bir yer ediniyor Türk edebiyatında.

Ortaokul yıllarını Mersin’de geçirdikten sonra, babasının Zonguldak Kömür İşletmeleri’ne tayin edilmesiyle annesi, babası ve kız kardeşiyle bu Karadeniz şehrine yerleşiyor. Geride ağabeyini ve babaannesini bırakarak. Asıl memleketi İstanbul, ancak anavatanı Zonguldak oluyor kısa zamanda. Aşkı, dostluğu, şiiri ve ölümü burada tanıyor. İlk ve son gençliği savaşla geçiyor Muzaffer Tayyip Uslu’nun. 1922’de bu dünyada doğmuş hemen herkes gibi. Dünya ikinci kez bir harple kırılırken, o kaleme ve kağıda sarılıyor. Kendi gibi şair olan arkadaşı Rüştü Onur’a tutunuyor. Soylar kuruyor ve Muzaffer Tayyip Uslu ölüleri konuşturuyor şiirinde, çeşit çeşit ölüleri. Kimi veremden, kimi cephede savaşırken, kimi soğuk algınlığından kimi de tramvayın altında kalan ve ortak noktası konuşan ölüler olan insanları yazıyor. Şiirinin ölüm ve yaşam sarkacında bir o yana bir bu yana gittiğini görmek zor değil. Dünyanın en neşeli kederini yaşarken, en yakın arkadaşı Rüştü Onur’un ölüm haberi ile sarsılıyor ve sükunet içinde sıranın kendine geleceği günü bekliyor. Ve ölüm bir öksürük nöbetinde ona öncü birliklerini gönderiyor. Bu sırada İstanbul’da eğitimini sürdürürken, hastalığın vereme çevirmesi ile yeniden Zonguldak’a, anavatanına dönüyor ve yaşadığı travmayı şu dizelerle anlatıyor:

Bedia Ceylan Güzelce - Sabitfikir

Haberin Tamamı İçin:

Bu içerik Onedio üyesi kullanıcı tarafından üretilmiş, Onedio editör ekibi tarafından müdahale edilmemiştir. Siz de Onedio’da dilediğiniz şekilde içerik üretebilirsiniz.

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!
YORUMLAR İÇİN TIKLAYINIZ

Başlıklar

İstanbulMersinRecep Tayyip ErdoğanYılmaz Erdoğan
Görüş Bildir