Bu içerik Onedio üyesi kullanıcı tarafından üretilmiş, Onedio editör ekibi tarafından müdahale edilmemiştir. Siz de Onedio’da dilediğiniz şekilde içerik üretebilirsiniz.

Şeyda Betül Kılıç Yazio: Geçmiş Hatalarıma: Bil-mi-yor-dum…

109PAYLAŞIM
Yazio Banner

En çok nelere kafa yorar, neleri düşünerek uykuya dalarsınız? Unutamadığınız sevgiliniz, kaybettiğiniz bir yakınınız, uçuşan görevleriniz ve belki de söylemeniz gerekirken söyleyemediğinizi düşündükleriniz… Hiçbir ’’hatalıyım’’ düşüncesi kadar kolay köpürmez. Hatalısın, çünkü…

Hayatın kanunu bu, hepimiz hata yapacağız.

Sorun şu ki hata yapmayarak da hataların en büyüğünü yapacağız. Masumiyet dediğimiz kusursuzluk, günahsızlık çalımı değil ki… Masumiyet; hata yapabilme ihtimalini bilmektir. Dahası bu bilgiyle de hata mümkündür, fakat hata yapabileceğini bilmek değil kasıtlı hata, ki bu her zaman seçimdir, insanın kendiyle ilişkisini bozar. Sen nasıl hata yaparsın diye uzaktan bağıran bir ebeveyn sesine benzer. Bu ses! Yakıcı yargının sesi değil mi? Belki de sırf bu yüzden çocukken anneler, babalar bardak kırınca köşede kıs kıs gülüp oh çekerdik. Oh be, sen de kırdın işte. Anne de olsan hatalısın. O güne kadar her hatanda başından aşağı boca edilmiş ne varsa ortaya getiresin gelir. Suçlu, beceriksiz, sakar…

Şimdi başka bir şey söyleyeceğim.

Doğan her günü geçmiş hatalarımızın külünü savurarak geçiriyoruz. Kalbimizi sızlatan hatalardan bükülmekten yorulmadık mı?  Hepimiz hata yapabiliriz. Geriye doğru baktığında kaç hatanda kasıt görüyorsun? Çoğu o günün takviminin deneyimleri ve duygularıyla uyumlu kararlardı. O günün koşullarında kendimize en uygun, varlığımıza en çok hizmet eden kararları aldık, fakat bugün çoğuna hata diyoruz. Hatalardan öğrenmenin önündeki en büyük engel kafayı hatasızlığa takmış olmak. Geçmiş hatalarıma cevabım: BİLMİYORDUM.

Çok defa şu satırları yazan bendeniz, yolları karıştırıp kendime neler söyledim.

Nasıllar, niyeler… Azarladım, aşağıladım sonra? Şimdi sakinken kendimden özür diliyorum. Yol karıştırmayan kim var, insanlık hali. Hadi aç güzel bir şarkı, geç orta şeride kalbin dinlensin. Biliyorum ki şefkatin olmadığı yerde yeni şeyler öğrenme de olmaz.

Carl Rogers çok bilinen sözünde der ki; hayatın güzel paradoksu şudur: kendimi ancak olduğum halimle sevebildiğimde değişirim. Bana kalırsa kendimi sevmekle meşgul olmaktan daha güzeli, hayatı deneyimlemeye izin vermektir. Deneyimler bize kusurlu yollardan geçerek bize kusursuz şeyler öğretirler.

Instagram

Twitter

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER!
Helal olsun!
Hoş değil!
Yerim!
Çok acı...
Yok artık!
Çok iyi!
Kızgın!

ONEDİO ÜYELERİ NE DİYOR?

Yorum Yazın
Görüş Bildir